Studenten blokken nu ook op de campus (Het Nieuwsblad, 7 januari 2012)

BRUSSEL – Met de blok- en examenperiode in zicht zoeken studenten een plek om rustig te studeren. Steeds vaker blijkt dat de bibliotheek of een stille werkruimte op de campus te zijn.

Het is een fenomeen dat de jongste jaren steeds meer opvalt: studenten blijven op de campus van hun hogeschool of universiteit om te blokken. Stille ruimtes en bibliotheken worden overspoeld door studenten. In Gent en Leuven is het al helemaal ingeburgerd, maar ook in Brussel gaan studenten steeds vaker samen in een grote ruimte zitten blokken.

Te veel afleiding

‘Thuis wordt het steeds moeilijker om niet afgeleid te geraken tijdens het blokken’, zegt Marc Ophalvens, coördinator studentenbegeleiding aan de Hogeschool-Universiteit Brussel (HUB). ‘Door de nieuwe media, zoals Facebook en Twitter, ontstaan er sneller verleidingsmomenten die niet studiegerelateerd zijn. In een bibliotheek bestaat die afleiding niet.’

Maar dat is niet de enige reden. ‘In zo’n stille ruimte zitten ook andere studenten die echt willen blokken, zonder afleiding. Dat motiveert’, zegt Ophalvens. ‘Een gedrag dat je graag wil stellen, vergemakkelijkt ook als je je in een situatie begeeft die dat stimuleert.’

Studielandschap

Om aan de groeiende vraag naar zo’n studieruimtes te voldoen, heeft Stuvo HUB (de dienst voor studentenvoorzieningen van de HUB, red) alvast een aantal maatregelen genomen.

‘Vanaf 8januari creëren we een studielandschap in het Erasmusgebouw’, vertelt Wouter Ommeslag van Stuvo HUB. ‘Daar zal een student-toezichter aanwezig zijn, zodat de rust en stilte gegarandeerd zijn. Voorts hebben we afspraken gemaakt met de bibliotheek van de Nationale Bank, zodat studenten daar ook tijdens de examenperiode terecht kunnen. En natuurlijk blijven ze welkom in onze eigen bibliotheek in T’Serclaesgebouw.’

Maar het blokken in stille ruimtes beperkt zich niet langer tot de blok- en examenperiodes, stelt Ophalvens vast. ‘Ook tijdens het jaar blijven studenten na de les vaak hangen in een lokaal of de bibliotheek om er rustig te werken. Omdat thuis of op kot studeren niet altijd vlot gaat. Door het toenemende aantal groepswerken moeten studenten vaak op school afspreken om die te maken en dan ontdekken ze dat ze er ook op hun eentje veel beter kunnen doorwerken.’

Restaurant De Mineen vervangt eet-bunker (Het Nieuwsblad, 7 oktober 2011)

BRUSSEL – Het studentenrestaurant De Mineen in de Hogeschool-Universiteit Brussel heeft gisteren de deuren geopend. Er is plaats voor 500 studenten. Het wekt allerminst een reftergevoel dankzij de design inrichting.

Het restaurant zou normaal vorig academiejaar openen, maar de bouw liep heel wat vertraging op. ‘We kampten onder meer met waterinsijpeling’, vertelt Wouter Ommeslag, projectleider van De Mineen. ‘Sinds november vorig jaar konden studenten er wel al terecht. Sindsdien hebben we het restaurant voort afgewerkt.’ Het is nu helemaal af.De Mineen is gevestigd in de kelderverdieping. ‘Vandaar de naam. We hebben de kelder en een deel van de parking omgebouwd. Hier kunnen dagelijks 500 studenten eten. De pauzes op school worden ontdubbeld waardoor we elke plaats eigenlijk dubbel kunnen gebruiken. Zo spreiden we ook de wachttijd.’

Ommeslag is trots op het project, dat samen met A2D Architects uit Tervuren werd gerealiseerd. ‘Voordien noemden de studenten deze verdieping de bunker. We wilden absoluut dat keldergevoel en die bijnaam kwijt. Ik denk dat we daarin geslaagd zijn. Dit is zo’n beetje de Lunch Garden voor studenten. Er heerst hier alleszins niet het typische reftergevoel.’

Studenten zullen er dagelijks kunnen kiezen uit verse soep, een dagschotel, pasta- en andere schotels, broodjes en snacks. Alles wordt bereid door een kok van de HUB en Sodexo Catering.

De ruimte ademt design. ‘Kers op de taart is onze centrale videowall. Die bestaat uit vier grote flatscreens waarop we activiteiten en boodschappen aankondigen. Tijdens de middagpauzes kunnen we ook muziekclips laten zien of sportwedstrijden. Ook onze boots zijn zeer geslaagd. Daarin kunnen studenten wat intiemer lunchen.’

Zoektocht voorbij

Voor veel studenten komt er met De Mineen een einde aan een zoektocht naar een eetplekje.

Zo ook voor Paul De Letter die in zijn tweede jaar Medische Beeldvorming zit.

‘Ik ben blij dat het nieuwe studentenrestaurant eindelijk volledig operationeel is’, vertelt Paul. ‘Het is een mooi concept. Het is hier veel groter geworden, toch heerst er nog altijd een gezellige sfeer. Het is een beetje lounge en dat bevalt me wel. De videowall is de moeite waard.’

Toch zijn er ook nog enkele minpuntjes. ‘Het blijft lang aanschuiven om eten te bestellen’, meent Paul De Letter. ‘Andere studenten hebben een half uur later middagpauze, maar tegen dan staan wij vaak nog aan te schuiven. Toch ben ik blij dat ik ’s middags niet meer moet op zoek gaan naar een plekje om te eten. Meestal zit in Brussel ’s middags ook alles vol. Ik eet hier warm, zodat ik ’s avonds op kot geen eten meer hoef te bereiden.’

Plechtige opening Studentenrestaurant De Mineen

Dames en heren

Vandaag openen wij officieel het restaurant De Mineen. Het thema van deze

opening is Brussel, daarom zullen wij de geschiedenis van De Mineen in het

Brussels vertellen en met stripfiguren.

Het verhaal van De Mineen begint eigenlijk bij een zekere ‘Madam Pijp’. Madam

pijp had met haar studentenvoorzieningen lang gespaard om de groeiende groep

hongerige studenten van een studentenrestaurant te voorzien. Jaar na jaar

rapporteerde zij aan Grote Smurf dat ze zou blijven sparen tot hét moment daar

was.

Intussen 3 jaar geleden kwam Kuifje Madam Pijp vervoegen. En wie kuifje een

beetje kent, weet dat eten meteen bovenaan zijn prioriteitenlijstje kwam te

staan.

Het eerste plan van Madam Pijp en Kuifje was om op de eerste verdieping van de

Grote Groene Paddenstoel in de stormstraat om te bouwen tot

studentenrestaurant. Statler en Walldorf waren op dat moment echter al aan het

dromen van een nieuwe campus.

Madam Pijp en Kuifje gingen op zoek naar een alternatief en lieten hun oog laten

vallen op de kelder van T’Serclaes. Zij legden samen met Statler en Walldorf

contacten met de eigenaar en niet snel nadien werd niet alleen de kelder, maar

het volledige gebouw gekocht.

De ploeg werd versterkt met een tekensmurf (ook bekend als ‘skieve architect’)

en heel wat knutselsmurfen. De kelder werd uitgebreid met een deel van de

parking, in het kader van een auto-voor- voedselprogramma.

Als we een restaurant gingen openen, hadden we ook kooksmurfen nodig. Een

kooksmurf vonden we op een Koninklijke Weg, de andere kooksmurfen kwamen

uit de stam der Sodexianen.

De tijd was echter heel krap voor de knutselsmurfen om te bouwen en alles zou

maar net op tijd klaar zijn Ze kregen echter te maken met de Gargamel van het

Water. Daardoor viel de opstart begin september ook in het water. De

knutselsmurfen werkten lange dagen en weekends door en uiteindelijk konden

de kooksmurfen op 3 november voor de eerste keer koken.

De Mineen was echter nog niet af! Tekensmurf ontwierp meubilair dat door de

knutselsmurfen geplaats werd tijdens verschillende vakanties. Er werd licht

geschapen in de duisternis met nieuwe lampen en verf versierde de muren.

De laatste afwerking, het plaatsen van de video wall, was net klaar.

Dit beste mensen, is het verhaal van De Mineen. Een verhaal waar vele figuren,

zoals Stadler & Waldorf, de vele knutslsmurfen, kooksurfen, Grote Smurfen en

Madam Pijp & Kuifje volledig voor gegaan zijn. Zij hebben deze duffe kelder en

parking gemaakt tot wat het nu is: een écht studentenrestaurant.

Dankuwel!

Brussels Midi Station

In April 2009 opende de Midi Station haar deuren. Midi Station was een concept van Antoine Pinto, de man achter heel wat trendy brasserie concepten (o.a. Belga Queen). Midi station is met 400 plaatsen en 2000 vierkante meter een van de grootste brasserie-restaurants in ons land. Eind Augustus 2010 sloot het restaurant echter (tijdelijk) de deuren: met een dreigend fallissement trok Pinto de steker uit Midi Station.

Enige tijd later heropende Midi Station haar deuren, onder het bewind van een nieuwe holding. Minder personeel en een beperktere kaart moesten Midi Station opnieuw rendabel maken.

Ter gelegenheid van de resto days wou ik wel eens weten hoe het nu gesteld was met midi station.

Als voorgerecht wordt een gerookte zalm met een sorbet van wassabi opgediend. Een op het eerste gezicht eenvoudige schotel, maar het smaakt heerlijk. De sorbet van wassabi overheerst niet alles en is een origineel idee.

Gerookte zalm met een sorbet van wassabi

Als hoofdgerecht krijgen we lamsvlees met asperges. Het lamsvlees is perfect gegaard en van uitstekende kwaliteit en hetzelfde geldt voor de asperges. Opnieuw op zich eenvoudige schotels, maar heel degelijk bereid.

Lamsvlees met asperges

Het dessert is een sorbet met pompelmoes. Een verrassende combinatie, maar wel lekker.

Sorbet met pompelmoes

De gerechten in het ‘nieuwe’ Brussels Midi Station zijn duidelijk eenvoudiger dan voorheen. Toch is op de kwaliteit zeker niet bespaard. Ook de inkrimping van de staf heeft geen storend effect op de bediening. En het prachtige kader is uiteraard ook gebleven. Ik hoop dat Midi Station deze keer wel zal overleven…

Brussels Midi Station
Victor Hortaplein 26
1060 Brussel
Gegeten op: 13/05/2011
Beoordeling: WWW

Belga Queen Club Brussels

Op de kelderverdieping van het Belga Queen Restaurant in Brussel bevindt zich de Belga Queen Club. De Belga Queen in Brussel is gevestigd in een oud bankgebouw. Zoals vaak bij banken het geval is, bevindt zich op de kelderverdieping de kluizenzaal. Pinto heeft voor deze Lounge Club de kluizen en de dikke stalen deur gewoon laten staan. Een geslaagd concept, moeten we zeggen. Je kan plaatsnemen in de typische Pinto-zetels. Het aanbod aan dranken en sigaren in indrukwekkend: tientallen cocktails, twee bladzijden single malt whisky, ze hebben er bijna alles.

Inkom BQ Club Brussel

Op woensdag, donderdag, vrijdag en zaterdag zorgt een DJ voor Loungy beats vanaf 22u. Die DJ stoort zeker niet, hij weet dat hij voor een ‘pratend’ publiek speelt. Enige minpuntje is de trage bediening: je moet vaak lang wachten voor iemand de bestelling komt opnemen. Je kan uiteraard ook zelf gaan bestellen aan de bar, maar bij een bar van dit niveau verwacht je toch net iets beter.

De bar

De prijzen zijn – naar Brusselse normen gemeten – redelijk: je betaalt €10 voor een cocktail, het decor betaal je er uiteraard bij.

Na een etentje is dit de ideale plaats om nog een digestief  te drinken (al dan niet met rookwaren).

Belga Queen Club Brussels
Wolvengracht 32
1000 Brussel
Bezocht op: 24/03/2011
Beoordeling: WWWW

Fornostar

Het is Europese Top in Brussel en dit is de vierde poging om ergens binnen te geraken. De ‘forth best’ option – pizzeria Fornostar – bleek zeker niet slecht.

De naam doet al wat bijzonder aan en op de vitrine staat: “Wij zijn geen trendy restaurant / Nous ne sommes pas un resto à la mode”, wat uiteraard bol staat van de ironie. Het interieur mag er zeker zijn, het is opgebouwd rond de pizzaoven in het midden van de zaak, aangevuld met een kanjer van een snijmachine. De (wel erg) laag hangende lampen creëren een stemmige sfeer aan de tafels. Helaas staan die wel echt dicht op elkaar.

Ik besluit toch geen pizza te nemen, maar ik ga voor de suggestie van de dag: saltimbocca.

Saltimbocca

De saltimbocca is voortreffelijk. De pasta wordt in een apart schoteltje bij opgediend, wat zeker een pluspunt is. De saus is afgewerkt met verse kruiden en verse tomaten. Fornostar levert kwaliteit en een beetje meer, maar niet direct sex on the plate.  Als dessert neem ik – hoe kan het ook anders – een tiramisu.

Tiramisu

De tiramisu heeft iets te weinig lange vingers, maar voor de rest is die meer dan behoorlijk.

Dit restaurant is iets duurder dan de gemiddelde Italiaan (Tiramisu €7, Pizza 4 kazen €14, penne arrabiata €14), maar de afwerking en de inrichting zijn dan ook iets beter dan gemiddeld. Bij publico bijvoorbeeld eet je goedkoper, maar is de afwerking minder fijn. Alles bij elkaar komen we dan toch aan een redelijk mooie prijs/kwaliteit.

Fornostar
Brandhoutkaai 65
1000 Brussel
Gegeten op: 24/03/2011
Beoordeling: WWW

Kaarslicht

Ik kom al enige tijd geregeld in het kaarslicht, om de simpele reden dat dit heel dichtbij gelegen is. Bij de start van het lenteseizoen wist het restaurant toch te verbazen. In het verleden was het een heel eenvoudige kaart (pasta, scampi, etc) tegen een degelijke prijs. Nu zijn de suggesties van een klasse hoger, waarbij de prijs amper gestegen is. De prijs/kwaliteit stijgt daarmee tot een heel mooi niveau. Ook het servies is mee upgradet naar een hoger niveau: de tonijn wordt opgediend op steen.

Tonijn

Ik kies tonijn als hoofdgerecht (23€). De tonijn is perfect gegrild en de afwerking met de ‘zalven’ is heel smaakvol. De chef overstijgt zichzelf.

We worden meer dan behoorlijk bediend voor deze prijs. Ik vind het mooi om zien om dit restaurant te zien groeien. Hopelijk houden ze de goede koers aan…

Kaarslicht
Steenweg 254
910 Eke
Gegeten op: 26/3/2011
Beoordeling: WWW

Kameleon Sky Bar

Een klein jaar geleden opende “viage” de deuren in het spiksplinternieuwe Anspach Center. Het mag de titel dragen van grootste casino van West-Europa. Uiteraard hoort daar ook een restaurant en bar bij. Dat werd Kameleon Sky.

Kameon Sky is in sé een restaurant. Op donderdag, vrijdag en zaterdag wordt het na 22u30 een ‘lounge club’. Wij komen aan rond 01u. Wat meteen opvalt is dat de tafels overal opnieuw gedekt staan. Je mag er niet zitten, dus zowat 75% van de aanwezigen staat recht tussen de tafels. Wie niet goed oplet stoot een glas om van een van de tafels.De grote troef is uiteraard het uitzicht en het terras. De Kamelion is gelgen op de bovenste verdieping van het Anspach Center, het uitzicht over Brussel is er prachtig. De kaart heeft een uitgebreide keuze aan cocktails die redelijk voortreffelijk bereid worden. Er is voldoende personeel, wat voor een vlotte bediening zorgt.

Deze bar is er een met een gigantisch potentieel: de locatie is top. Jammer genoeg wordt dat potentieel sterk geremd door de knullige organisatie: als je de tafels zou afruimen en volledig aan de kant zou zetten, wordt dit een place to be. Jammer…

Kameleon Sky
Viage
Anspachlaan 30
1000 Brussel
Bezocht op: 19/3/2011
Beoordeling: WWW

L’Atelier de Michel D

Dit restaurant is intussen helaas GESLOTEN

Chef Michel Dukissis heeft een mooi palmares waaronder de prijs Prosper Montagné voor beste kok 1997. We gaan dus met hoog gespannen verwachtingen naar het restaurant.
We besluiten om het menu van de chef te nemen, le menu de Michel D. De chef zelf komt ons het menu uitleggen, de ontvangst is vriendelijk.

Als aperitiefhapje krijgen we een duo van runds-en zalmtartaar, afgewerkt met groene pesto. De vrouw van het huis vraag spontaan of we bij de hapjes graag een aperitief drinken dan wel meteen aan te vangen met de aangepaste wijnen. We kiezen voor het laatste.

De aperitiefhapjes

Als eerste voorgerecht krijgen we een kort gebakken rode Tonijn, met een cannelloni , een mousse van aubergine en pesto. De tonijn is perfect gebakken (niet te hard). Tonijn combineren met de cannelloni is een geslaagde keuze. Intussen vloeit de aangepaste wijn rijkelijk.

Eerste voorgerecht: Rode Tonijn

Als tweede voorgerecht krijgen we een Skrei (Skrei is de naam van Kabeljauw tussen december en april wanneer hij vanuit de Barentszzee naar het noordwesten van Noorwegen migreert om te paaien.) met enkele schaaldieren met paprika en koriander. De Skrei is op het vel gebakken en de kwaliteit is gewoon top.

Tweede voorgerecht: Skrei

Voor het hoofdgerecht wisselt men naar vlees: speenvarken met mosterdsaus. De switch naar vlees vind ik een goede keuze voor de variatie. Het speenvarken is goed, maar hebben in tegenstelling tot de vorige schotels niet  het *waauw* effect. De aangepaste wijnen ‘passen’ zich ook aan van witte naar rode wijn. We blijven wat langer tafelen en men giet galant bij tot we meer dan een halve fles van deze heerlijk wijn soldaat gemaakt hadden.

Het hoofdgerecht: speenvarken

Als dessert krijgen we een sabayon met zoete wijn versierd met pompelmoes. De consistentie van de sabayon is perfect en last blijkt dus zeker niet least.

Het dessert: sabayon

We betalen voor deze gerechten en een vloed aan wijn de som van 65€/pp. Ik vond het dit zeker waard. De zorg en verfijning voor het eten is meer dan wat men op andere plaatsen in Brussel voor dezelfde prijs krijgt. Voor elke schotel de (open) keuken verlaat geeft ‘Michel’ zijn laatste finishing touch mee. De passie voor het eten zie je op het bord. Wie in Brussel een verfijndere keuken zoekt, is bij Michel D prijs/kwaliteit zeer goed bediend. Een absolute aanrader!

L’atelier de Michel D
Oud Korenhuis 31
1000 Brussel
Gegeten op: 19/3/2011
Beoordeling: WWWW

Waarom de slaagcijfers dalen en wat er aan te doen

Waarom de slaagcijfers dalen?

Slechts 28% van de studenten zou slagen in het eerste jaar Hoger Onderwijs (DS 11/3/2011). Er wordt met een beschuldigende vinger gewezen naar de flexibilisering. De flexibilisering is zeker een van de oorzaken, maar is er meer aan de hand.

Instroom

De instroom in het hoger onderwijs is breder en diverser geworden op allerlei vlakken. Verder studeren is een ‘must’ geworden, een bachelor een minimum en als het even kan een master. Studenten vatten door deze druk in een aantal gevallen een opleiding aan zonder over de juiste aanvangscompetenties te beschikken. Zo zagen we in academiejaar 2008-2009 73 studenten uit het TSO inschrijven voor de opleiding Handelswetenschappen. Daarvan haalde slechts 12% een studie efficiëntie van 75%. Dat wil dus zeggen dat 12% van de studenten voor 75% of meer van het aantal studiepunten een credit of een getolereerde onvoldoende behaalden. Bij hun collega-studenten van het ASO was dat 46%.

Bij de professionele opleidingen zien we een gelijkaardig fenomeen. Waar in 2005-2006 8 studenten uit het BSO de opleiding kleuteronderwijs aanvatten, is dat in 2009-2010 verdrievoudigd. Hun studie efficiëntie bedroeg 40%, dat van hun collega’s uit het TSO 68% en uit het ASO 71%.

Daarnaast neemt ook het aantal studenten met taalachterstand toe, door de instroom van allochtone groepen.

Flexibilisering

De flexibilisering is zou ‘an sich’ voor een stijging van het slaagpercentage moeten zorgen. Studenten kunnen immers op hun eigen ritme studeren, en het aantal studiepunten dat ze opnemen afstemmen op hun persoonlijke situatie: vooropleiding (zie hierboven), persoonskenmerken,etc. In de praktijk merken we echter dat een overgrote meerderheid van de studenten neem volle studieprogramma’s op (54-66 studiepunten).

Op het moment dat zij voor een vak niet slagen, zijn de studenten vaak vragen partij om het jaar nadien hun studieprogramma uit te breiden tot meer dan 66 studiepunten, om studieduurverlenging te vermijden. Het effect is vaak het omgekeerde.

Bovendien is niet meer glashelder te zeggen of student nu in ‘het eerste’ of in het ‘tweede’ jaar zit. Voor buitenstaanders – in de eerste plaats de ouders – is het door de flexibilisering veel moeilijker geworden om de studievoortgang van hun studenten te volgen.

Milleniumstudent

De student van vandaag is niet de student van gisteren. Voor de milleniumstudent is zijn/haar studie geen topprioriteit.

  • de student werkt – een minderheid uit noodzaak, een meerderheid om extra’s zoals (ski)reizen en iPhone te betalen
  • de student spendeert tijd op internet, m.i. Facebook: uit een Nederlands onderzoek blijkt dat Facebook gebruik de slaagcijfers doet dalen. Tijdens de blokperiode hebben heel wat studenten het moeilijk om zich te concentreren op het studeren. Afleidingen zoals Facebook en GSM bemoeilijken het studeren.
  • de student heeft last uitstelgedrag: naar schatting zou tussen 75% en de 80% van de studenten te maken krijgen met uitstelgedrag. De studenten beginnen te laat aan het studeren, papers en meesterproef.

Bovendien zijn heel veel hedendaagse studenten al tevreden met een ‘credit’ (10/20). Streven naar excellentie en hoge graden van verdienste is een zeldzaamheid geworden. De weinige studenten die wel nog naar excellentie streven, krijgen af te rekenen met sociale druk van de mede-studenten.

Wat is  er aan te doen?

Het is een complex probleem, waar geen pasklare oplossing voor bestaat. Het zal een combinatie van maatregelen vergen om de cijfers terug op te krikken. Een aantal denkpistes:

  • De afstemming tussen het secundair en het hoger onderwijs:
    • een aantal competenties zouden al volledig moeten verworven zijn in het secundair onderwijs. Alle leerlingen die het secundair onderwijs verlaten – zowel BSO-TSO-ASO – zouden voldoende taalvaardig moeten zijn in het Nederlands om een studie aan te vatten. Bij de een aantal TSO en alle ASO opleidingen zou ook de Engelse taalvaardigheid verworven moeten zijn. In het ASO moeten de leerlingen ‘leren leren’ en een aantal academische basiscompetenties moeten meekrijgen (opzoeken, schriftelijk rapporteren,..)
    • Studiekeuze zou een belangrijk thema moeten zijn in het laatste jaar secundair onderwijs. Nu zijn er wel info-avonden en SID-ins, maar daar staat rekrutering van studenten centraal, niet de goede keuze voor de student zelf. De secundaire scholen zouden de studenten op een onafhankelijke manier moeten informeren over de structuur van het hoger onderwijs, de soorten opleidingen, leerkrediet, flexibilisering etc.
  • Een vrijblijvende oriënteringsproef, als instrument om de student te helpen kiezen.
  • Een actieve studievoortgangsbewaking: studenten blijven nu – door de flexibilisering- vaak jaren ‘aanmodderen’. Door een striktere bewaking van de studievoortgang kan de student tijdig geheroriënteerd worden en wordt excessieve studieduurvertraging vermeden.
  • Een pro-actieve studentenbegeleiding: er zijn in het hoger onderwijs heel wat mogelijkheden tot begeleiding. We zouden deze begeleiding pro-actief kunnen gaan maken door studenten die slecht presteren in hun eerste examenperiode zelf te gaan contacteren om hun te wijzen op de risico’s en om de begeleiding aan te bieden. Op die manier wordt de begeleiding voldoende vroeg gestart.
  • Een actief heroriënteringsbeleid: studenten die verkeerd kiezen worden best zo vroeg mogelijk geheroriënteerd. Bij voorkeur voor of net na de eerste examenperiode. De opleidingen hebben daarin een opdracht om instromen na de eerste examenperiode te faciliteren.

Het zijn maar enkele voorstellen – die geen van allemaal zaligmakend zijn – maar dat er iets moet gebeuren, is wel duidelijk….