Categoriearchief: Romans

Novecento – Alessandro Baricco

“We speelden om ze te laten dansen, want als je danst kun je niet doodgaan, en voel je je God. En we speelden ragtime, want dat is de muziek waar God op danst, als niemand hem ziet. Waar God op … Lees verder

Geplaatst in Gelezen, Romans | Getagged , , , , , , | Een reactie plaatsen

Adres onbekend – Kathrine Taylor

Op de zondagochtenden ben ik een doelloze, eenzame vrijgezel. En de wijnen zo zorgvuldig aan land gebracht, en de eden die we zwoeren wanneer de glazen voor de vierde en vijfde en zesde keer werden volgeschonken. Na een paar jaar … Lees verder

Geplaatst in Gelezen, Romans | Een reactie plaatsen

Godenslaap (Erwin Mortier)

Ik heb altijd gehuiverd voor de daad van het beginnen. Voor het eerste woord, de eerste aanraking. De onrust wanneer zich de eerste zin moet vormen, en na de eerste de tweede. De onrust, en de opwinding, alsof je de … Lees verder

Geplaatst in Romans | Een reactie plaatsen

De laatkomer (Dimitri Verhulst)

Impropria Est ut salutaret aliquis qui est cacas (sic) Meestal zijn dat zo’n twee à drie feestzwijnen die terzelfder tijd in de bloemetjes worden gezet en als er een honderdjarige bij is, en er daarbovenop ook de garantie is dat … Lees verder

Geplaatst in Romans | Een reactie plaatsen

Identiteit (M. Kundera)

“Ik heb reden te geloven dat de planeet waar het prinsje vandaan kwam de asteroïde B 612 was. Die is maar één keer met de telescoop gezien, in 1909 door een Turkse sterrenkundige. Deze legde toen zijn ontdekking uitvoerig uit … Lees verder

Geplaatst in Romans | Een reactie plaatsen

Nietzsches Tranen (I.D. Yalom)

“Niemand verlangt er uit zichzelf naar een ander te helpen, gelooft hij; mensen willen juist alleen maar domineren en hun eigen macht vergroten. De weinige keren dat hij zijn macht aan iemand anders heeft afgestaan is hij diep ongelukkig en … Lees verder

Geplaatst in Romans | Getagged | Een reactie plaatsen

Meneer Ibrahim (E-E. Schmidt)

‘Meneer Ibrahim, als ik zeg dat glimlachen iets is voor rijke mensen, dan bedoel ik dat het iets is voor gelukkige mensen.’ “Nou, dat heb je mis, hoor. Van glimlachen wordt je juist gelukkig.” (p27) “Momo, het is heel goed … Lees verder

Geplaatst in Romans | Getagged , | Een reactie plaatsen

Platform (M. Houellebecq)

“Later, toen ik terugdacht aan die gelukkige periode, zou ik bij mezelf zeggen dat de mens duidelijk niet voor het geluk geboren is” “Je raakt gewend aan de eenzaamheid, dat is niet per se iets om trots op te zijn” … Lees verder

Geplaatst in Romans | Een reactie plaatsen

De ondraaglijke lichtheid van het bestaan (M. Kundera)

Proloog Als de eeuwige terugkeer de zwaarste last is, kan ons leven tegen die achtergrond uitkomen in al zijn schitterende lichtheid. Maar is zwaarte werkelijk verschrikkelijk en lichtheid schitterend? De zwaarste last breekt ons, laat ons struikelen, drukt ons tegen … Lees verder

Geplaatst in Romans | Getagged | Een reactie plaatsen

De helaasheid der dingen (D. Verhulst)

Bezit bezit jou, nooit omgekeerd. (p11) herinnering is de troostende stuiptrek van een leven, een hogere soort van nageboorte. Pas wanneer de herinnering is opgedroogd treedt de dood helemaal in, de ontbinding begint wanneer men opgehouden heeft van ons te … Lees verder

Geplaatst in Romans | Getagged | Een reactie plaatsen