Speech Kies AV ASR Mei 2017

Allerbeste afscheidnemende, continuerende en nieuwe studentenvertegenwoordigers
Vrienden van de ASR

Ik breng u goed nieuws. We hebben een nieuw, voltallig bestuur voor het volgende academiejaar. Dat is al meer dan STAL, VVS en de Ugent kunnen zeggen

En de kiescommissie ontving geen klachten van kandidaten. Dat is al meer dan de KU Leuven kan zeggen met de recotsverkiezingen. En we vonden onze nieuwe voorzitter bij de eerste oproep. Dat is al meer dan Odisee kan zeggen bij de aanstelling van een nieuwe Algemeen Directeur. Maar die is er intussen en zelfs bij ons hier vanavond, welkom meneer de algemeen directeur.

Goed nieuws dus, dat het komende academiejaar 2017-2018 de studentenvertegenwoordiging voor Odisee én de KU Leuven zijn kapitein Stijn heeft met zijn bemanning. Kapitein Stijn neemt het roer over van Rachel. En we weten hoe goed Nederlanders met boten zijn. Er zijn een aantal belangrijke klippen genomen en aantal belangrijke havens aangedaan. De belangrijke klip van de instellingsreview werd met glans genomen. De argumenten van onze studentenvertegenwoordigers gingen er als MAPLE SYRUP in bij de commissie. En we weten hoe goed Canadezen met Engels zijn. Dus vanzelf werd al het werk dubbel gedaan: de studentenvertegenwoordiging kreeg een Engelstalige boertje slash zusje. Al weet ik sinds dit jaar dat ik niet meer SLASH moet zeggen, maar Duitse komma. Letterenstudenten in je vergadering, je leert altijd iets bij.

Onder leiding van kapitein Rachel  zeilde de ASR heel vaak de haven van het studentenportaal binnen. We weten hoe goed TI’ers zijn met IT. Ze draaien de letters om, maar het is hetzelfde.

Dat het portaal en de app met al zijn functionaliteiten er zal komen is de verdienste van de studentenvertegenwoordigers. Dus al die 18 000 studenten die binnenkort dagelijks op het icoontje klikken, denk aan de ASR.

Ik stel voor dat we het icoontje de vorm geven van een Harambé beeltenis. Zo zien we allemaal subtiel de link met de ASR.

Nog zo’n realisatie is dat deze ruimte – clubke –verbouwd wordt mét toiletten, zodat deze plaats echt dé ontmoetingsplaats wordt voor de studenten langer dan 9 tot 5. Er is al gedroom over optredens, quizzen, late night karaoke – ik kan u enkele eighties hits aanbevelen – en een zangfeest wat in bepaalde kringen een schuilnaam is voor cantus. We zouden in de toiletten moeten graveren: ‘U zit hier op het toilet, de ASR heeft ze er gezet’. Of toch minstens, u zit hier op het toilet te dromen, de ASR heeft ze bekomen.
En we mogen fier zijn op de pride komende zaterdag, en ondanks het slechte weer waren de publieke reacties – mét televisie-interview – over jardin rosé rooskleurig.

De studentenvertegenwoordigers namen deze bochtige klippen in woelig institutioneel vaarwater. Gelukkig bracht een mirakel uit Brakel ons de loods om het schip ertussendoor te varen. Het schip kon de bestemming niet bereiken zonder de loods, anders loopt het op de klippen.

Rest mij nu nog kapitein Stijn en bemanning een goede vaart te wensen. Het is een goede mix tussen ervaren zeebonken (M – Duitse komma – V) en nieuwe avonturiers. Het zal weer boeiend worden. Komt er nog een storm uit het Oosterlinck? Krijgt de bemanning last van luis in de Sels? Zijn er kapers op de kust?

Ga ervoor, beste bemanning. Noteer: 16 mei 2018 op bestemming. Afspraak hier, in deze veilige haven, die tegen dan wat gemoderniseerd zal zijn. Ik zal jullie hier opwachten. Goede vaart.

Campus Parnas krijgt grondige make‐over (Het Nieuwsblad, 7 oktober 2016)

Campus Parnas krijgt grondige make‐over

Campus Parnas in Dilbeek, de sportcampus van de Odisee‐hogeschool, zit binnenkort helemaal in een nieuw jasje. Deze zomer werd de sportaccommodatie vernieuwd, en momenteel krijgen ook de gevel en de buitensportterreinen een make‐over. “Op die manier blijven we met de hogeschool investeren in de toekomst van al onze studenten”, klinkt het.

“Hogeschool Odisee biedt op Campus Parnas de opleidingen Lichamelijke Opvoeding en Bewegingsrecreatie (binnen de bacheloropleiding Secundair onderwijs) en de bacheloropleiding Orthopedagogie. De sportinfrastructuur op Campus Parnas is volledig gerenoveerd. Ook kleedkamers, douches en sanitaire voorzieningen zitten in een nieuw kleedje”, bevestigt Wouter Ommeslag, Hoofd Facilitair beheer bij Odisee. Samen met zijn collega’s Marnik De Vos (Hoofd Dienst Gebouwen) en Danny Labeeuw (Project Office) coördineert hij de werkzaamheden. Want niet alleen is de sportaccommodatie vernieuwd, ook aan de omvangrijke achtertuin van Campus Parnas zijn veranderingen op til. “Daar werken we aan een Finse looppiste, een grasveld voor buitensporten, een terras en een parking”, vertelt Marnik De Vos, Hoofd Dienst Gebouwen en projecten. In de loop van dit academiejaar worden die afgewerkt.

Betere isolatiewaarden

“Daarnaast renoveren we ook de gevel van de campus”, zegt Marnik. “De verouderde gevelbekleding wordt verwijderd en vervangen door sandwichpanelen, zodat de isolatiewaarden van de campus omhooggaan.” Voor de verschillende facetten van het project is Odisee in zee gegaan met twee gespecialiseerde bureaus: het Antwerps Architecten Atelier en Buro Bossaert. “Door te blijven investeren in onze infrastructuur, garanderen we dat onze hogeschool state‐ofthe‐art onderwijs kan blijven aanbieden, met de best mogelijke omkadering voor onze studenten”, besluit campusdirecteur Ghislaine Geerits. “Zo werken we aan de toekomst van al onze studenten en collega’s op de hogeschool.”

Novecento – Alessandro Baricco

“We speelden om ze te laten dansen, want als je danst kun je niet doodgaan, en voel je je God. En we speelden ragtime, want dat is de muziek waar God op danst, als niemand hem ziet.
Waar God op zou dansen, als hij tenminste zwart was.é

“Maar zoals zoveel mannen die gewen zijn om in uniform te leven, was hij uiteindelijk ook in uniform gaan denken. Vandaar dat hij het volgende zei: ‘Noveccento, dit alles is volkomen tegen het reglement?’
Novecento hield op met spelen. Hij was een jongetje van weinig woorden en met een groot leervermogen. Hij keek de kapitein beminnelijk aan en zei: ‘Het reglement kan de pot op.’

Waarom hak je niet de knoop door en ga je niet van boord, als is het maar één keer, één keertje maar?

Getuigenspeech Huwelijk Gert & Nicolas

Zo’n acht jaar geleden, we waren het EHSAL-groen achter de oren verloren, leerden baby en baby elkaar kennen en werden dé babies. De effecten daarvan op de bruidegom heb ik van dichtbij meegemaakt. Ik kan het u verzekeren: het is een wetenschappelijke publicatie waard. De Italiaanse posterijen werden ingeschakeld om postkaarten volgetekend met hartjes – herten in de voertaal van de bruidegom – te bezorgen aan baby. Hoeveel herten krijg je op een postkaart, de wiskunde is er nog niet uit.

Zo werd in die tijd geen enkel verkeersbord A27 gepasseerd zonder even te vertragen en dat bord te fotograferen. Verkeersbord A27, ik heb het even opgezocht, wat zo veel betekent als ‘doortocht van groot wild’. Mijn eerste hypothese was dat hij haar wilt; met een T dus. Nicolas en D-T het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn.

Navraag bij baby himself leerde mij dat de afbeelding op het verkeersbord verwijs naar onze bruid, Gert. Met geen G, dus. Dat was eenvoudig taalkundig te verklaren. Nicolas en G-H het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn. Dat het dier in kwestie een ree betrof, laat ik maar in het midden. Nicolas en dierenkunde, het was nooit een goed huwelijk. Dit huwelijk zal oneindig veel beter zijn.

Hoewel in de geschiedenis van onze trouwers heel wat dieren voorkomen. Pluchen dieren, zoals vele kilometers die werden afgelegd met de autogordelhond. Helaas kon het brave dier niet verhinderen dat er een auto ter ziele ging. Ik moet u bekennen dat ik daar wél voor iets tussen zat, maar dat terzijde. Om de eenzame hotelnachten door te komen, was er Arthur de Teddybeer. Gelukkig voor de babies dat Teddyberen niet praten. En gelukkig voor teddyberen dat ze niet kunnen ruiken of de brave Arthur was meermaals dronken geweest. En dat ze niet kunnen zien…

Maar ook levende dieren – zogenaamde iPets, wijlen Steve Jobs zou jaloers geweest zijn,  – kunnen van het gezelschap van onze babies genieten: de vis Penelope en Mr E. het konijn. Er wordt binnenkort trouwens een pluchen dier aan het echtpaar Maes-Pardon, nu mogen we ze ook zo noemen, toegevoegd. We komen daar later op de avond op terug. Een soort van Talisman die met hen eerst een reis zal maken en op foto staan met alles wat ons echtpaar (ik begin gewoon te worden aan de term) typeert. Ik verklap het jullie al, het is een kikker. De kikker zal geluk brengen aan de prinses en de prins, zoals dat hoort in sprookjes en dus ook sprookjeshuwelijken. Jullie moeten hem dan af en toe wel eens kussen, dan blijft hij gelukt brengen op jullie Odisee. Excuses voor de sluikreclame.

En dat is dan ook wat jullie toewens: heel veel geluk. Wordt wie jullie zijn, de babies.

Speech KIES AV Studentenraad ASR (2)

Beste studentenvertegenwoordigers, oude en nieuwe

Zoal de traditie dat vraagt, geef ik een kort woordje vooraleer we de honger en dorst, die de ASR toch wat typeert, zullen stillen. Maar kort, want weinig woorden zeggen meer.

ASR 2016-2017. Ik heb toch wel even moeten slikken bij het tikken van deze jaartallen. Exact 10 jaar geleden, en daarmee voor mezelf ook 10 kilo (en ik rond af om het mooi te laten uitkomen), stond er een groepje jonge EHSAL’ers in ditzelfde gebouw. Ook met champagne trouwens, goede tradities hebben hun rechten. De jongelui hadden iets te vieren: voor het eerst was mede-bestuur van studenten in de hele organisatie doorgetrokken. Volwaardige bestuurders in de Raad van Bestuur, zonder voorafgaandelijke medezeggenschapscomités, paternalistische forum-vergadeirngen  of gesloten agendapunten. Mede-bestuur.

We springen, iets lastiger met die 10 extra kilo’s, 10 jaar verder in de tijd. En daarmee maak ik  de brug naar de ASR van vandaag. Ik kan u zeggen dat de droom van de drie jongelui van weleer zonder meer realiteit geworden is. Op vandaag wordt de organisatie echt mee-bestuurd door studentenvertegenwoordigers, waar nodig zo scherp als een speerpunt. Om op mijn expertisedomein, zijnde wijn, te blijven: de Eeman-generatie is zonder meer een grand cru classé. Chateau Brakel heeft eerst even goed gerijpt op eiken vaten van de Vlaamse-Ardense bomen. Chateau Brakel zou ik omschrijven als soepel op de tong maar met een sterke afdronk. Uiteraard met aroma’s van Pommade en Oost-Vlaamse landbouwlucht. Wijngoeroe – recensent  Parker zou het zeker 95 op 100 geven. En zoals dat met klassewijn gaat, wordt die beter met de jaren. Dat belooft dus voor volgend jaar.

Volgend jaar. Dan zijn we 11 jaar verder. Het zal werken worden om de 11e kilo tegen te houden. Volgend jaar zijn we al zeker van 1 primeur: voor het eerst in de geschiedenis zal een vrouw het voorzitterschap. Daarmee is ook bij de ASR het glazen plafond gesneuveld. Nog een vrouw aan de top hier in huis, naast de Algemeen Directeur, De Algemeen beheerder, de personeelsdirecteur en  de voorzitter van het professioneel onderwijs. Misschien moet toch eens overwegen te transgenderen. Ook op internationalisering en andere origine scoren we met deze vrouw goed.

Ik zeg – ook in traditie – grazie mile aan de afscheidnemende ploeg: Jeroen voor zijn photoshop werk, dat onze vorige algemeen directeur een prachtig afscheid bezorgde met het Odipoly spel. Daarover spreekt men effectief binnen 10 jaar nog. Sam voor het eindelijk in orde zetten na 10 jaar van onze ICT. En daarmee staan we 10 jaar voor op tijd, dus bekijk het nog eens op onze reünie.

Het is een cliché, en ik weet, ik val in herhaling, maar. Volgend jaar is een cruciaal jaar. Alweer. Ja, het is echt waar. Deze nieuwe ploeg staat voor grote uitdagingen. Het ziet er naar uit dat de besparingen in het hoger onderwijs nog niet achter de rug zijn. De relatie tussen Odisee en de KU Leuven zal zijn definitieve beslag moeten krijgen. Een huwelijk. Met gemeenschap van goederen of niet? Een scheiding van tafel en bed? Een echtscheiding? Een schijnhuwelijk. Wie weet.

Daarbij heb ik 1 boodschap voor het nieuwe bestuur en de studentenvertegenwoordigers, en voor deze ene keer per jaar geef ik een welgemeend ‘non’ aan neutraliteit. En ik vat de boodschap samen met een quote uit een van de favoriete boek-films van onze nieuwe voorzitster: Men of the west, unite or you will fall. This day does not belong to one Man, But to All. Er is nog nooit in de geschiedenis iets groots gerealiseerd door splitsing, in tegendeel, de Romeinen wisten al dat je moet verdelen om te heersen. Grote dingen gebeuren als mensen en groepen zich verenigen. Weet trouwens dat het recht om te verenigen er gekomen is na de Franse Revolutie. Dat was verboden omdat machtshebbers doorhadden dat ze een paar individuen makkelijk konden in de kiem smoren maar dat een vereniging een bedreiging vormde voor absolute macht.

Deze groep is de vereniging van de studenten van Odisee en de KU Leuven. Jullie zitten naast elkaar hier in deze broodjesbar tijdens de middag. Gebruiken dezelfde aula en wifi signalen. Komen letterlijk door dezelfde deur naar binnen. Laat u niet wijsmaken door oude mannen en vrouwen van zogezegde stand dat er een schisma hoort te zijn tussen het academisch en professioneel onderwijs. Vertel mij: is het onderscheid tussen een student bedrijfsmanagement en handelswetenschappen echt groter dan tussen een student bedrijfsmanagement en vroedkunde? Dat krijg je niet uitgelegd, zou onze uittredende voorzitter zeggen: beiden hebben dezelfde titel ‘student’ en hetzelfde werkwoord ‘studeren’. Laat u niet wijsmaken dat Sint-Niklaas en Brussel ver uit elkaar liggen. Laat u niet wijsmaken dat ooit één machine iets van waarde creëerde door de stekker er uit te trekken. Uit een vereniging stappen  maakt de vereniging en het individu zwakker. Stijg zelfs uit boven het mede-bestuur en geef het voorbeeld voor de oude dames en heren van stand. Terwijl zij kibbelkabinet houden slaan we de hand aan de ploeg. En dat bedoel ik zowel aan het Brakelse landbouwinstrument als aan een ‘team’.

Alleen zo staan we hier over nog 10 jaar, en dat zou dus al 20 kilo betekenen, terug.

Men of the west, unite or you will fall.

1 2 3 4 7